Home

Historia

historia neapolitańskiej pizzy

Prawdziwa pizza narodziła się w Neapolu na początku XVIII wieku. Wtedy pizza była prostym daniem, ubogim w składniki. Był to cienki placek ciasta chlebowego pokryty 1-2 dodatkami.  Najbardziej znane nazywały się „MASTUNICOLA” z bazylią, serem i pieprzem i „CECINIELLI” z kawałkami świeżej ryby.

Z czasem pizza zmieniła swój wygląd, stała się bardziej rozpowszechniona i znana. A wszystko za sprawą RAFFAELE ESPOSITO, który w 1843 roku przygotował na cześć Królowej Włoch Małgorzaty Sabaudzkiej (Margherita di Savoia) pizzę z pomidorami, mozzarellą i bazylią, aby przedstawić flagę nowo narodzonego państwa włoskiego. Pizzę tą nazwał na jej cześć „Margherita”.

Od tego czasu pizza zaczęła podbijać cały świat i ciężko znaleźć kraj na ziemi, w którym nie znajduje się choćby jedna włoska restauracja.

Restauracja włoska SOPOT - Napoli Mia

Prawdziwą pizzę neapolitańską można wyrabiać tylko według ściśle określonej receptury i tylko z oryginalnych składników. Do pizzy neapolitańskiej należy używać wyłącznie pomidory San Marzano, które rosną na polach wulkanicznych na południe od Wezuwiusza.

Pizza musi być pieczona przez 60-90 sekund w specjalnym piecu opalanym drewnem, w temperaturze powyżej 430°C. Dzisiaj stosuje się również piece gazowe, ale poza usuniętym paleniskiem ich budowa i konstrukcja wciąż pozostała taka sama.

Pizza z pieca w Sopocie

Po wypieczeniu ranty placka o średnicy 32 cm powinny być pulchne i aromatyczne, a środek cienki i wilgotny.

W związku z powyższym, pizzy neapolitańskiej nie kroi się w trójkąty. W Neapolu samemu kroi się ją w kawałki (najczęściej na 4) i składa jak kanapkę, jedząc rękami.

Włosi jedzą ją od środka ku rantom, a charakterystycznie wypieczone brzegi mogą służyć do zbierania pozostałości oliwy i sosu pomidorowego na talerzu.

4 lutego 2010 roku Wspólnota Europejska uznała oficjalnie pizzę neapolitańską jako Gwarantowaną Tradycyjną Specjalność (STG – Specialita’ Tradizionale Garantita).

Napoli Mia - Restauracja włoska - Pizzeria SOPOT